Το όπιο του σύγχρονου ελληνισμού (συνέχεια II)

Το βέλτσιστον

Η περί ελληνικότητας διαμάχη συνεχίστηκε με το άρθρο του Γ. Βέλτσου με τίτλο «Το déjà vu ενός αδύνατου διαλόγου» (Τα Νέα, 19-20.4.2008 – συνέχεια εδώ). Ο Γ.Β. διευκρινίζει ότι ο Γεωργουσόπουλος αναφέρθηκε παραπειστικά στο όνομά του παραπέμποντας στον τόμο Ελληνισμός – Ελληνικότητα (εκδ. Εστίας, 1983) και επαναλαμβάνει συνοπτικά τη θέση του ότι «η ελληνικότητα νοείται ως εκδοχή ενός θεολογικού έργου που παίζεται συγχρόνως σε πολλές σκηνές ενός και του αυτού θεατρικού επιχειρηματία, μίας και της αυτής σκηνοθετικής γραμμής». Και, κυρίως, ότι «παράγεται ως υπεξαίρεση της πραγματικής ελληνικής Ιστορίας», εφόσον «ελληνικότητα υπάρχει μόνον ως υστερόβουλος, σκληρός διαχωρισμός από κάθε ετερότητα». Εν συνεχεία διατυπώνει το καίριο ερώτημα «Κριτική ή προγραφή;», παραθέτοντας αποσπάσματα από ένα προ 12ετίας κείμενό του, το οποίο αναφερόταν πάλι στον Γεωργουσόπουλο και στο οποίο σημείωνε: «Αλλά τι σημασία έχει ο αυριανισμός; “Μόνο μια γλώσσα που έχει τον καρκίνο μέσα της ρέπει προς μεταστάσεις” (Κraus)». Τέλος, επισημαίνει, αναφερόμενος πάντα στον Γεωργουσόπουλο, ότι «η κυριότητα όσων έως τώρα εμφανίζονται να κατακυριεύουν τους πολιτιστικούς χώρους αρχίζει πλέον, και αυτή, να οδηγείται σε ένα καθεστώς “ψιλής κυριότητας”, αφού άλλοι έχουν τη νομή της ζωής».

Με το θέμα ασχολήθηκε και ο Παντελής Μπουκάλας («Κι η πατρίδα μια τοιχογραφία», Καθημερινή, 20.4.2008).

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: